modadakankan. Blogger tarafından desteklenmektedir.

Top-ads

modadakankan. Blogger tarafından desteklenmektedir.

Kalpten Kalbe Rica

By | Çarşamba, Haziran 11, 2014 6 comments
Hayata dair kitabından Alıntıdır herkesin okumasını tavsiye ederim;Ben çok beğendim ve size de yazmak istedim;




Merhaba.
Temponu düşür!
Hiç durup sokak aralarında oynayan çocukları izledin mi,ya da dikkat kesilip damda tıpırdayan yağmur damlalarını dinledin mi?
Neşeyle uçan bir kelebeğe dikkatle baktın mı?
Güzel bir gün batımını keyfini çıkara çıkara izledin mi?
Olduğun yerde durmalısın.
Çok hızlı dans etme,çünkü hayat gerçekten çok kısa,Müzik sonsuza kadar sürüp gitmiyor.
Gün boyunca koşuşturup duruyor musun;hep,ama hep acelen mi var?
Birisine''Ne haber?'' diye sorduğunda,ona,ne cevap verdiğini dinleyecek kadar vakit ayırabiliyor musun?
Gün bitip de yatağına uzandığında,kafanın içinde hala yapılması gereken yüz binlerce şey var mı?
Yavaşlamalısın.
Çocuklarına''yarın hallederiz''diye söz verip de öbür güne ertelediğin oluyor mu?

Bir''merhaba''demek için aramaya vakit bulamadığın için,bazı dostlarınla arkadaşlığının sona erdiği oldu mu?
Yavaşlasan iyi edersin;çok hızlı dans etme çünkü müzik bir gün susacak.
Hayat gerçektende çok kısa.Bir yerlere çabuk varmak için acele edersen,oraya ulaşmaktan alacağın keyfin en az yarısını yitirdiğini bil.
Gün boyunca kaygılarla sıkıntılanıyorsan,o günün,daha açmadan çöpe attığın bir hediye paketi gibi olacaktır.
Hayat bir yarış değildir;temponu düşürmeli ve şarkıyı henüz sona ermeden dinlemelisin.

Emma Bombeck Avusturalya'da kanserden öldü.Ölümünden hemen önce şunları yazdı;

Hayatımı Yeniden Yaşayabilseydim eğer;
''Hastayken yatağa girer dinlenirdim.
Ben olmadığım zaman her şey kötüye gidecek diye düşünmezdim.
Gül şeklindeki mumu saklamaz yakardım.
Daha az konuşur,ama daha çok dinlerdim.
Yerler kirlense,masa örtüm lekelense bile daha çok arkadaşımı akşam yemeğine davet ederdim.
Oturma odasında Tv seyrederken,patlamış mısır yer,şömineyi yakmak isteyen birisi olduğunda ona engel olmazdım.
Yerler leke olacak diye korkmazdım.
Bana gençliğini anlatmaya çalışan dedeme daha çok vakit ayırırdım.
Kocamın sorumluluklarını daha çok paylaşırdım.
Saçım bozulmasın diye,arabanın camının açılmasını önlemezdim.
Tv seyrederken daha az,hayata bakarken daha çok ağlar ve gülerdim.
Ömür boyu garantilidir denilen hiçbir şeyi satın almazdım.
Hamileliğimin bir an önce sona erip,doğum yapmayı dilemek yerine,hamile olduğum her anın tadını çıkarır ve içimde bir canlı yaratmanın ne kadar harika olduğunu fark ederdim.Bu o kadar nadir bir olay ki.Mucize gibi bir şey.
Çocuklarım beni öpmek istediklerinde,asla''Önce git ellerini,yüzünü yıka''demezdim.
Onlara daha çok ''seni seviyorum'',ondan daha çok''özür dilerim'' derdim.

Ama başka bir hayat verilseydi en çok yapacağım şey;her dakikasını değerlendirmek olurdu.

Dikkatle bak.Gerçekten gör.Yaşa.Vazgeçme.

Küçük şeyler için şikayet etmekten vazgeç.

Bana benzemeyenler,benden daha çok şeye sahip olanlar ve kimin ne yaptığı beni ilgilendirmezdi.Bunun yerine,ilişkilerimi güçlendirmeye çalışırdım.

Sahip olduğunuz ruhsal,fiziksel ve duygusal her şey için Allah'a şükredin.

Tek bir hayatınız var ve bir gün sona eriyor.

Umarım her gününüzü değerlendirebilirsiniz.''



Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa

6 yorum:

  1. harika bir yazı çok teşekkürlerr :D

    YanıtlaSil
  2. Özgee resmen kendime getirdi beni bu yazııı çok sağol.

    YanıtlaSil
  3. bu kitabın adı ve yazarı nedir acil söylermisiniz ??

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayata dair derleyen mustafa yıldırım

      Sil
  4. kitabın kapağını çekebilir misin canım

    YanıtlaSil
  5. İnsanı derinden etkiliyor bu yazı. Mükemmel...

    YanıtlaSil